Een van de vele oplossingen

Als klein meisje ontdekte Regina dat ze een andere vader heeft dan haar moeder altijd heeft gezegd. Tijdens een strandwandeling vertelt ze vriendin’s Stephanie over de grote gevolgen hiervan.

“Als ik terug kijk heb ik geen leuke jeugd gehad”vertelt Regina mij. We ontmoeten elkaar op het strand van Zandvoort, waar de zee ons nieuwsgierig lijkt te willen begroeten met zijn hoge golven. “Mijn moeder beweerde altijd dat de man die bij ons woonde, ik noem hem maar even Ruud, mijn vader was. Maar voor mij voelde hij niet als mijn vader. Tegen mijn drie jaar jongere broertje Henk was hij aardig, maar tegen mij niet. Ik had geen band met hem. Er zijn nare dingen tussen ons gebeurd. Maar daar wil ik liever niet over uitweiden. In ieder geval vond ik sommige dingen als kind heel vreemd. Er waren bijvoorbeeld geen babyfoto’s van mij. Van mijn broertje wel, maar van mij waren er pas foto’s toen ik een jaar of drie, vier was.

Als ik mijn moeder vroeg hoe dat kon, gaf ze geen antwoord. Ze snauwde me sowieso altijd af en sloeg me zelfs. Al gedroeg ik me voorbeeldig, ik kreeg vaak klappen. Mijn broertje niet.

Ik heb geen idee waarom er zoveel onderscheid werd gemaakt tussen ons. Ik weet wel dat ik de grootste twijfels over mijn vader kreeg doordat ik mijn moeder steeds met haar vriendin hoorde smoezen over ene “grote Henk” mijn broertje heet ook Henk, maar hij was niet groot. Ergens had ik het vermoeden dat niet Ruud maar die “grote Henk” wel eens mijn vader zou kunnen zijn…’Tijdens het lopen, bezorgt de zee ons al snel natte voeten maar Regina zegt dat ze de omstandigheden wel prettig vindt om haar verhaal te vertellen. Rond mijn elfde ging ik naar een vriendin van mijn moeder. Ze was lief voor mij. Ik kwam vaak bij haar thuis en daar voelde ik me veilig. Op een middag vroeg ik haar of het klopte dat Ruud niet mijn vader was. Ze zei dat ik het aan mijn moeder moest vragen. Mijn moeder was woedend en sloeg me in elkaar. Een paar dagen later ging ik weer naar haar vriendin en deze keer hield ze niet haar mond. Zij bevestigde mij dat mijn echte vader Henk heette. Mijn moeder had een tijdje met hem samen gewoond, maar dat liep niet lekker. Ze hadden een haat-liefdeverhouding. Een tijdje na mijn geboorte verdween Henk uit beeld. Later kreeg mijn moeder een relatie met Ruud en raakte zwanger van mijn broertje. Ik zie de woede in haar ogen als Regina terugdenkt aan het moment dat ze thuis kwam nadat ze dit had gehoord. Deze keer kon het me niks schelen of mijn moeder me zou slaan als ik haar hiermee confronteerde. Ik wilde hoe dan ook weten waarom ze me al die tijd had voorgelogen. Ze riep dat ze bang was voor mijn echte vader en dat ze hem daarom na mijn geboorte zoveel mogelijk uit mijn buurt had gehouden. Ze beweerde dat hij crimineel was en behoorlijk wat op zijn kerfstok had. Maar wat ik zo gek vind, dat ze haar zoontje zijn naam heeft gegeven: Henk. En dat terwijl mijn stiefvader Ruud volgens de mensen in onze omgeving wel mijn broertjes vader is. Je geeft je kind toch niet de naam van je ex voor wie je bang bent? Tot op de dag van vandaag heeft mijn moeder geen antwoord gegeven op de vraag waarom ze dat heeft gedaan.

Nieuwsgierig: Ik had niets van mijn vader, geen foto of voorwerp, niet eens een herinnering. Maar toen ik eenmaal van zijn bestaan wist, leefde hij in mijn hoofd en in mijn fantasie. Ik werd steeds nieuwsgieriger naar hem. Ik wilde niets liever dan hem zoeken en ontmoeten. Via mijn opa en oma, de ouders van mijn moeder, kreeg ik wat meer informatie. Zij zijn altijd lief voor mij geweest, maar helaas wisten ze alleen maar negatieve dingen over mijn vader. Ze vertelden bijvoorbeeld dat hij alcoholist was. Verder kenden ze de naam en geboortedatum van zijn zus. Haar voornaam was Regina. Ik bleek naar haar vernoemd te zijn. Maar het belangrijkste was dat ik via haar misschien mijn vader kon proberen te vinden. Ze wisten niet precies hoe oud hij was en hij had een veel voorkomende achternaam. Waardoor het onbegonnen werk was om hem te proberen op te sporen. Regina legt uit dat ze haar vader pas daadwerkelijk durfde te gaan zoeken, nadat ze op zichzelf was gaan wonen. Ik had gebroken met mijn moeder en stiefvader en woonde samen met mijn toenmalige vriend. Eindelijk vond ik de kracht om het Fiom in te schakelen, een organisatie die ondermeer kan bemiddelen als je een familielid zoekt.

Een paar jaar geleden vonden ze mijn vaders adres en stuurden hem tot drie keer toe een brief over mij. Ze gaven zijn adres niet aan mij, zij beschermen ieders privacy. Wekenlang was ik heel zenuwachtig of mijn vader contact met me zou opnemen. Ik fantaseerde erover dat hij van de drank af zou zijn en dat hij altijd aan me gedacht had en me na al die jaren in zijn armen zou sluiten. Helaas hoorde ik helemaal niets. Wat een teleurstelling. Regina staart even voor zich uit. Daarna liet ik het een tijdje rusten. Mijn relatie ging uit en later kreeg ik een nieuwe vriend. Ik was met andere dingen bezig en het verlangen naar mijn vader verschoof een beetje naar de achtergrond. Maar ruim een jaar geleden had ik mijn leven weer op de rit. En begon het opnieuw te kriebelen. Ik zette een advertentie op marktplaats, met daarin de naam van mijn vader en de informatie die ik had van tante Regina. Ik hoopte dat een van de twee zou reageren, of iemand die hen kende. In plaats daarvan nam Wiebe de Vries contact met mij op. Wiebe bleek een personenzoeker te zijn. Hij heeft er zijn werk van gemaakt om tegen een kleine vergoeding onvindbare mensen op te sporen. Zijn mail maakte mij nieuwsgierig en ik belde hem om te vragen of hij mij wilde helpen.

Drie maanden later wist ik meer dan ik ooit had geweten.

Ontmoeting: Er verschijnt een glimlach op Regina’s gezicht als ze verteld dat haar leven eindelijk een gelukkige wending nam. Wiebe de Vries ontdekte dat mijn tante al was overleden. Dat vond ik jammer, maar hij wist ook een halfzus van mij op te sporen, een dochter van mijn vader. Ik mocht haar bellen. Wat vond ik het spannend om een jaar geleden voor het eerst Jolanda aan de lijn te krijgen. Toch was het eerste gesprek meteen heel vertrouwd. Zij was 39 en ze had nog een zus, Jannie van 37. allebei hebben ze altijd van mijn bestaan geweten. Toen ik net geboren was woonden ze namelijk bij ons in de buurt en hun moeder heeft er nooit een geheim van gemaakt dat haar ex Henk ook mijn vader was. Jolanda vertelde door de telefoon dat zij en haar zus dolgraag contact met me wilden en dat ze blij waren dat ik onze vader zocht. Een paar dagen eerder had ze nog met Jannie het over mij gehad en de wens uitgesproken om mij ooit in de armen te kunnen sluiten. Regina straalt als ze vertelt over het contact met haar zussen. Hoe Jolanda mij had gevonden? Ze had de post open gemaakt in Henk zijn huis omdat hij door een ongelukje in een verzorgingstehuis was beland. Ze vond brieven die Wiebe de Vries aan mijn vader had gestuurd. Mijn vader had daarop niet gereageerd omdat hij niet kan lezen. Hij is analfabeet. Jolanda waarschuwde me dat hij nog steeds alcoholist is was. Dat is hij al sinds zijn veertiende en op dat moment was hij begin zestig. De alcohol heeft voor gaten in zijn geheugen gezorgd. Maar hij wist nog wel van mijn bestaan. We keren de wind de rug toe, terwijl Regina verteld hoe het was om voor het eerst haar zussen te ontmoeten. Mijn vriend en ik reden na dat eerste telefoontje en veel telefoontjes later naar de andere kant van het land. Ik was zo zenuwachtig. Maar toen ik Jolanda en later Jannie zag was alles meteen goed. We lijken erg op elkaar! We zijn alle drie klein van stuk en ik heb de zelfde kleding en sieradensmaak als Jolanda. Jannie is net zo verlegen als ik. Met haar heb ik iets minder contact, het moet wat meer groeien, maar qua gevoel zit het ook helemaal goed. Van mijn zussen hoorde ik dat mijn vader mij vroeger een tijd heeft gezocht, maar dat mijn moeder mij voor hem verborg. De eerste jaren van mijn leven verhuisde ze bewust een aantal keer met mij, zonder ons adres achter te laten. Familie maakte Henk wijs dat we in Duitsland woonden. Daar heeft mijn vader zelfs nog gezocht. Maar dat tevergeefs. En hij gaf het op. Hij bleek degene die mijn babyfoto’s had

BLIJ: Mijn vader ontmoete ik vorig jaar juli voor het eerst. Toen ik hem zag zitten in het verzorgingstehuis, kreeg ik even mijn twijfels. Hij zag er oud en afgeleefd uit door de drank en ik vroeg me af of hij wel mijn echte vader was. Maar toen we in gesprek raakten werd ik steeds emotioneler. Hij kan zich niet goed kan uitdrukken doordat de drank zijn geest heeft aangetast, hij herkende mij wel en zei dat hij blij was om mij eindelijk weer te zien. Regina zucht, hij is geen vader met wie ik leuke dingen kan doen. Of goede gesprekken kan voeren tijdens een strandwandeling zoals deze. Ik ben inmiddels een paar keer bij hem op bezoek geweest, maar als ik vandaag bij hem langs ga, is de kans groot dat hij morgen niet meer weet dat ik ben geweest. Maar ik vind het al zo fijn dat hij nog leeft. Dat ik na al die jaren eindelijk weet wie mijn vader is. En dat ik weet dat ik twee zussen heb, met wie ik nog zoveel wil inhalen. We raken nooit uitgepraat. Helaas wonen ze niet bij mij om de hoek, maar mijn vriend en ik gaan zo vaak mogelijk bij hen op bezoek of zij komen met hun gezinnetjes naar ons toe. De wind is wat gaan liggen en de zee is wat minder onstuimig als Regina haar verhaal besluit, In mijn jeugd heb ik mij vaak alleen gevoeld en met mijn moeder en mijn stiefvader wil ik nooit meer contact. Mijn vader en zussen hebben mij alsnog het gevoel gegeven dat ik er mag zijn. Ik geniet met volle teugen van de warmte die ze me geven. Even later neem ik afscheid van een heel blije vrouw die ´s avonds met haar zussen heeft afgesproken.
Meer informatie over Wiebe de Vries die Regina met haar vader in contact heeft gebracht.